Filmrecensie: Project T

In een tijd waarin sequels en spin-offs populairder zijn dan ooit te voren komt Disney weer eens met een original movie. Niemand minder dan Brad Bird kreeg een budget van 190 miljoen dollar aangereikt om Project T van de grond te doen komen. Lukt het de sterrencast met o.a. George Clooney om eerdere debacles als John Carter te doen vergeten? 

Tomorrowland, vanwege de associatie met het festival hier omgetoverd tot Project T, draait om de avontuurlijke Casey Newton (Britt Robertson). De tiener is te slim voor haar eigen bestwil en dat uit zich weleens in vreemde bezigheden. Zo breekt ze regelmatig in bij NASA om zo haar vader van werk te voorzien. Dit kan natuurlijk niet anders dan fout gaan en tijdens een van haar tripjes verdwijnt de blondine achter slot en grendel.

Bij haar vrijlating vindt Casey een mysterieus speldje tussen alle eigendommen. Na grondig onderzoek blijkt deze in staat te zijn te kunnen switchen tussen onze eigen wereld en het universum van Tomorrowland. Het vragenvuur in Casey wordt aangewakkerd en ze besluit op zoek te gaan naar antwoorden. In haar zoektocht belandt Newton bij een comic store in Houston. Hier komt ze tot de ontdekking dat het kleine speldje toch van grotere waarde is dan gedacht en te hulp geschoten door een razendsnelle vreemdeling weet Casey een aanslag ternauwernood te overleven.

Op de vlucht voor hun nieuw gemaakte vijanden ontdekt Casey dat redster Athena tevens de oorzaak is van alle ellende. De jong ogende robotmeid heeft namelijk als taak potentiële genieën op te zoeken en in Newton ziet zij het laatste redmiddel om de aarde te redden van haar ramkoers. Na een barre tocht komt het duo aan bij Frank Walker (George Clooney). Deze ex-Tomorrowlandbewoner gunt Athena het licht nog niet in haar ijzeren ogen, maar wordt gedwongen mee te werken als een leger robots voor zijn huis staat. Het drietal weet zich op spectaculaire wijze een weg door tijd en ruimte te banen en zet uiteindelijk voet op de utopische grond van Tomorrowland. Hier blijkt het ontvangstcomité in de vorm van president Nix (Hugh Laurie) minder feestelijk te zijn dan verwacht. Een kat-en-muisspel met als inzet Moeder Aarde begint en zal niet eerder stoppen voordat minimaal één partij het loodje heeft gelegd...

Net als praktisch elke Disneyfilm heeft ook Project T een fijne invloed op de kijker. Het utopische Tomorrowland is zo vormgegeven dat je haast jaloers wordt op de inwoners, de hoofdrolspelers acteren fijn en het verhaal is voorzien van de juiste scheut humor. Toch ontbreekt het de film aan iets onverklaarbaars waardoor het eindresultaat enigszins leeg en oppervlakkig aanvoelt. Dit verklaart in mijn ogen meteen waarom Project T niet de kaskraker is die Disney voor ogen had. Je hebt namelijk niet het gevoel dat je meer wilt zien, toch wel een belangrijke eigenschap voor een hitfilm.

Al met al brengen de prachtige vormgeving en een aangename cast Project T moeiteloos naar de eindstreep, maar het wow-gevoel laat helaas op zich wachten.

Sander

PS: bioscoopkaarten winnen voor Project T? Like dan de post op Facebook of laat een reactie achter en wie weet sturen wij jou naar de nieuwste van Disney toe!