Zolder

Kleurenblind?

Rood, groen of blauw? Dit klinkt misschien als het gemiddelde Lingo-publiek, maar dat is niet wat ik bedoel. Nee, het is de vraag die ik mezelf regelmatig stel. Ik ben namelijk zo kleurenblind als het maar kan en dat is soms best lastig!

Het begon allemaal in Havo 4. Tijdens een geschiedenisles kwamen er twee net iets te vrolijke meiden het lokaal binnen stormen. Of wij mee wilden doen met een testje voor hun profielwerkstuk. Prima, niet wetende dat ik vanaf dat punt het stempel kleurenblind zou krijgen. Ik had tot dan toe namelijk nooit problemen ondervonden en wist niet dat ik het was. Nou, daar zou snel verandering in komen!

Ik die test gemaakt, helft natuurlijk niet te lezen, en snel ingeleverd. Ik nog denken dat er een aantal strikvragen bijzaten die voor niemand leesbaar waren. Maar helaas, want een paar dagen later kwamen de twee miepen het klaslokaal weer binnen gestormd. "Sander. Waar zit Sander?" Hierzo! Nou, je bent kleurenblind is uit onze test gekomen. Oké, en nu? Uhm, eigenlijk niks want wij hebben namelijk alleen onderzocht of het percentage kleurenblinden op deze school overeenkomt met het landelijke gemiddelde. Hahaha. Doei! Pats, boem, bang en deze jongen was plots kleurbenblind. En zie na zo'n ontdekking dan nog maar je hoofd bij de Tachtigjarige Oorlog te houden.

Inmiddels is er een aantal jaar verstreken en is mijn kennis over kleurenblindheid een stukje groter. Waar ik in Havo 4 dacht dat natuurlijk ik weer één van de uitzonderingen was, blijkt dat helemaal niet zo te zijn. In tegendeel zelfs, want 1 op de 12 mannen is kleurenblind! Dat betekent dat er dus rond de 700.000 kleurenblinden rondlopen in Nederland. De groep bestaat grotendeels uit mannen, omdat die er veel gevoeliger voor zijn. Kleurenblindheid zit namelijk in het X-chromosoom. Vrouwen hebben er hier twee van, dus de kans is groot dat er minimaal één werkt. Mannen hebben alleen het X-chromosoom van hun moeder geërfd, dus 'wij' hebben een grotere kans op kleurenblindheid.

kleurenblind test

Hoe kom je er nu achter of je kleurenblind bent? Nou, dat is appeltje-eitje en gewoon een kwestie van even naar de kekke bolletjes hierboven kijken. De test van de Japanse dokter Ishihara geeft bijna altijd uitsluitsel. Zie je niets? Kleurenblind. En zie je het wel, dan kan je lekker doorgaan met je gewone leventje. Wat ik zie van linksboven naar rechtsonder: de contouren van 21, helmaal niks, 2 en als ik heel goed kijk 42. Wat je zou moeten zien als je niet kleurenblind bent: 74, 6, niks en 42.

En? Toevallig ook kleurenblind? Wees gerust, want je zult er zelf weinig van merken. Je ziet tenslotte al je hele leven op deze manier, dus voor 'ons' is dit normaal. Alleen de beleving van de kleuren is anders en sommige kleuren(combinaties) zijn lastig te onderscheiden. Zelf ondervind ik vooral problemen met rood, oranje en geel. Laatst deed ik een spelletje op de iPad en kwam er na een kwartier pas achter dat er dus ook nog gele en rode balletjes waren en niet alleen maar oranje. Beetje jammer, maar het verklaarde gelukkig wel de lage score. Ook qua kleding zie ik het soms niet helemaal zoals het hoort. Ik heb al menige discussie met mijn moeder gehad over de kleur van mijn truien. Leuke paarse trui hoor ik dan, terwijl het in mijn ogen hartstikke blauw is. Het ergste geval: ik heb ooit een hele dag in een knalroze blazer gelopen in de veronderstelling dat die oranje was. Je gunt het niemand!

Hoe ik deze zware last overleef? Geen idee, een kwestie van doorgaan denk ik. Verstand op nul en gaan. De prachtige blauwe zon en de oranje lucht maken het leven gelukkig een stuk rooskleuriger! Welke kleur dat dan ook mag zijn.

Sander