Een akelig gevoel. Onbehaaglijk. Een onderbuikgevoel dat hem absoluut niet bekend voorkomt. Het kriebelt al een poosje, maar wordt steeds heftiger. Als een irritant deuntje speelt het bij Louis van Gaal in zijn hoofd. Denkbeeldig gezien verboden terrein, maar langzaam steeds meer onvermijdelijk. Het WK. Hoe moet hij dat in vredesnaam gaan aanpakken?

Het is een zomerse zondag geweest wanneer Truus 's avonds zijn Spaatje rood voor hem neerzet. Geen wijn of andere alcoholische dranken, want dat drinkt Louis niet. Scherp blijven, altijd en overal. De televisie staat aan. Na de blamage van afgelopen woensdag tegen Les Bleus is het bekijken van een echte voetbalwedstrijd - Napoli tegen AS Roma - ook wel weer eens prettig. Roma met Kevin op het middenveld. Dat wordt weer genieten. De denkwijze, mentaliteit, strijdlust en kracht van die jongen zijn magnifiek. Het doet hem aan zichzelf denken. Aardige knul ook. Als het had gekund, had hij die jongen zo geadopteerd. Kevin van Gaal: dat klinkt al veel beter als Kevin Strootman.

Wesley kan nog een hoop van Kevin leren. Kijk naar conditie en snelheid. Kevin kan rustig een hele wedstrijd buffelen en dan na afloop nog een uitstekende shuttle run test lopen. Wesley niet. Als die een rondje om het trainingsveld gaat doen, kun je in de tussentijd naar de plaatselijke bakker wandelen om een broodje te kopen. Dat is ook niet zo gek. Louis heeft het zelf ervaren. Istanbul bestaat grotendeels uit van die all inclusive resorts, waar je belachelijk veel kunt eten. En ranzig ook. Als vakantie al een walgelijke bestemming, maar als werkplek helemaal onmogelijk terrein.

Hij zucht eens diep. Van binnen knaagt er iets. Het middenveld van Oranje. Al vanaf dag één het zorgenkindje. Een basisplaats voor Kevin staat gelukkig vast. Een linkspoot op links, zoals het hoort. Hij zal gaan schitteren op het WK als nooit tevoren. Daar heeft Louis alle vertrouwen in. Het is de invulling van de overige plekken op het middenveld wat het zo lastig maakt.

Want ja, van der Vaart is ook niet echt een goede optie. Waar voetbalt die de laatste tijd eigenlijk? Nog steeds in Duitsland? Het enige wat deze trainer de laatste tijd over die jongen leest, is dat hij gezeik heeft met zijn wijf. Hij kan even niet op haar naam komen. Dat verwende mokkel. Spreekt vloeiend Duits ook. Irritante stem. Nouja, maakt ook niet uit.

Daley Blind en Davy Klaassen. Ajacieden. Blind is linksbenig, net als Kevin, maar is aanvallend niet zo spectaculair en houdt bovendien niet van grondig afjagen. Dat heeft Louis in de wedstrijd tegen Salzburg gezien, waar Ajax als een bang kippetje aan het spit gebraden werd. Puur leedvermaak. Dat krijg je ervan als je Louis niet directeur maakt.

Stijn Schaars van PSV? Te licht. Tonny Vilhena? Draait leuk mee in de Eredivisie, maar moet nog veel ervaring opdoen. De Guzman is te snel geblesseerd. Leroy Fer zou een optie kunnen zijn. Maar het blijft moeilijk. Niemand die begrijpt hoe zwaar een bondscoach het kan hebben.

Louis schrikt op. De verslaggever op televisie begint sneller te praten. Er is iets gebeurd. Het nare onderbuikgevoel van eerst, wordt steeds heviger. Hij kijkt naar de televisie en verstijft. Het is Kevin die op de grond ligt. Hij schreeuwt het uit. Er wordt een golfkarretje het veld op gereden en Kevin hinkelt er naartoe.

Louis weet het. Het is die ene blik waarmee het gezicht van Kevin Strootman verraadt dat alles mis is. Net als Kevin heeft Louis nu moeite zijn emoties in bedwang te houden. Zijn Hele Plan, het is zojuist in duigen gevallen. Het WK. Hoe moet hij dat nu in vredesnaam gaan aanpakken? Hij tikt Truus aan en wijst naar de drankkast. Whisky, daar heeft Louis behoefte aan.

Rick